در جریان کنفرانس مطبوعاتی فیلم «پرایمتایم»، لنس اوپنهایم در پاسخ به پرسشهای خبرنگاران درباره ریشههای سبک فیلمسازی خود، به ستایش از سینمای ایران و عباس کیارستمی پرداخت. این کارگردان که پیشتر با ساخت مستندهای تحسینشده و مینیسریال «رنفر» شناخته شده بود، «کلوزآپ» را اثری دانست که مسیر حرفهای او را دگرگون کرده است.
او در این باره اظهار داشت: «زمانی که برای نخستین بار فیلم کلوزآپ را دیدم، دیدگاهم نسبت به سینما کاملاً تغییر کرد. این فیلم به من آموخت که مرز میان مستند و درام، یا واقعیت و جعل، تا چه اندازه میتواند باریک و در عین حال از نظر هنری قدرتمند باشد.»
منتقدان حاضر در ونیز بر این باورند که شیوه روایت اوپنهایم در «پرایمتایم» بازتابی از همین رویکرد است؛ فیلمی که با بازی رابرت پتینسون در نقش اصلی، یک درام روانشناختی درباره پشتصحنه یک برنامه تلویزیونی جنجالی در سال ۲۰۰۶ را به تصویر میکشد. اوپنهایم در این اثر تلاش کرده تا دوربین را نه به عنوان ناظری بیطرف، بلکه به عنوان ابزاری برای به چالش کشیدن حقیقت به کار گیرد؛ تکنیکی که مستقیماً از سبک روایی کیارستمی الهام گرفته شده است.
استفاده از بازسازیهای واقعگرایانه در یک ساختار داستانی، «پرایمتایم» را به یکی از آثار مورد توجه خدمات فروش بلیط این دوره از جشنواره تبدیل کرده و بازی رابرت پتینسون در این فیلم نیز گمانهزنیهای زودهنگامی را برای فصل جوایز به همراه داشته است. با این حال، ارادت یک استعداد نوظهور سینمای آمریکا به جادوی سینمای کیارستمی، از جذابترین حواشی هنری جشنواره امسال محسوب میشود.