خانه
/
سینمای جهان
«سوپرگرل» در گرداب بحران؛ از سقوط آزاد در گیشه تا جنجالهای اخلاقی پیرامون نقد «ورایتی»
«سوپرگرل» در چهار روز نخست اکران خود، تنها به فروش ۶۵ میلیون دلاری دست یافت؛ رقمی که در برابر بودجه تولید ۱۷۰ تا ۱۸۶ میلیون دلاری، این فیلم را عملاً به یکی از شکستهای بزرگ سال تبدیل کرده است. اما فراتر از اعداد و ارقام مالی، آنچه بیش از همه در محافل سینمایی سروصدا به پا کرده، واکنشهای بهشدت دوقطبی به نقدِ «اوون گلیبرمن»، منتقد کهنهکار نشریه «ورایتی» است.
گلیبرمن در نقد خود، فیلمنامه این اثر را «بدترین فیلمنامهای که به یاد دارم» خطاب کرد و در توصیفی بحثبرانگیز، بازی «میلی آلکاک» را با چهرههای قدیمی هالیوود مقایسه کرد؛ توصیفی که از دید بسیاری از کاربران فضای مجازی، رنگوبویی جنسیتزده داشت.
دفاع ورایتی و خشم آنلاین نشریه ورایتی در اقدامی قاطع، با دفاع از گلیبرمن اعلام کرد که همواره حامی استقلال و دیدگاههای صادقانه منتقدان خود بوده است. اما این موضعگیری آتش بحثها را تندتر کرد. در فضای آنلاین، کمپینی علیه گلیبرمن راه افتاد که او را به «جنسیتزدگی» و داشتن نگاهی کهنه به سینما متهم میکرد. برخی تیترهای رسانهای نیز او را به خاطر ادبیاتش در برخورد با بازیگر نقش اول، به باد انتقاد گرفتند.
پشتپردهی اتهامها: از کمپین تخریب تا تعارض منافع در گزارش جدید (Page Six)، ادعاهای تکاندهندهای مطرح شده است. برخی منابع از احتمال وجود یک «کمپین تخریب سازمانیافته» علیه گلیبرمن خبر دادهاند که گفته میشود توسط اطرافیان تیم تولید «سوپرگرل» هدایت شده است. هرچند نماینده میلی آلکاک هرگونه دخالت در این جریان را قویاً رد کرده است.
با این حال، تنشها زمانی به اوج رسید که مشخص شد تعدادی از منتقدانی که در صفِ اولِ حمله به گلیبرمن قرار داشتند، پیشتر هزینههای سفر و اقامتشان برای بازدید از صحنهی فیلمبرداری «سوپرگرل» در لندن را از تیم سازنده دریافت کرده بودند. این افشاگری، پرسشهای جدی و ناخوشایندی را دربارهی «تعارض منافع» و استقلال منتقدان در هالیوود مطرح کرده است.
اکنون فضای سینمایی به دو دسته تقسیم شده است: گروهی که دفاع از فیلم را یک وظیفه میدانند و گروهی دیگر که نگرانند روابط پشتپرده میان استودیوها و منتقدان، اعتبارِ «نقد مستقل» را در هالیوودِ نصر بلاگ امروز بیش از هر زمان دیگری خدشهدار کرده باشد.